I-verbo povas roli kiel subjekto de frazo, kiam oni volas diri, kia estas la ago de la I-verbo. Plej ofte la ĉefverbo estas formo de esti, sed ankaŭ aliaj ĉefverboj eblas.
Resti kun leono estas danĝere.(FE.7) Tio, kio estas danĝera, estas la ago resti kun leono. Danĝere estas perverba priskribo de resti. Ĝi havu E-finaĵon, ĉar ĝi estas priskribo de verbo.
Nun estis plej bone reveni hejmen.(FA2.12) Tio, kio estis plej bona, estas la ago reveni hejmen.
Kritiki estas facile, fari (estas) malfacile.(PE.1202) Tio, kio estas facila, estas la ago kritiki. Tio, kio estas malfacila, estas la ago fari.
Kiam I-verbo mem rolas kiel subjekto de frazo, la senca subjekto de la I-verbo ofte estas indiferenta.
Estas efektive tre agrable havi tiajn gajajn najbarojn!(FA2.123) La senca subjekto de havi estas indiferenta. La afero validas por ĉiu ajn, kiu havas tiajn najbarojn.
Se en ĉi tia frazo la senca subjekto de la I-verbo ne estas indiferenta, oni povas ĝin montri per al-komplemento aŭ por-komplemento.
Restas al mi nur diri al vi adiaŭ.(M.59) Senca subjekto de diri estas mi. Temas pri tio, ke mi diros al vi adiaŭ.
Tedis al ŝi pensi pri li.(BV.36) La persono, kiu pensis, estas ŝi.
Al la papo ne estas permesite edziĝi.(FA4.148) La papo ne rajtas edziĝi.
Estos por mi granda plezuro konatiĝi kun vi en Kembriĝo.(OV.561) Mi konatiĝos kun vi.